Odwiedź mój kanał na YouTube


Najnowsze posty

slow life

Jesienne slow



balbinka

Balbinka i Gołąb


Stay Connected

Instagram

    Kim jesteś? Dokąd idziesz?

    Kiedy masz dwadzieścia lat myślisz, że wiesz już wszystko o życiu. Kiedy kończysz trzydziestkę zdajesz sobie sprawę, że o życiu nie wiesz nic.

    Większość moich znajomych ma jeszcze dwójkę z przodu. Co poradzić, jakoś zawsze wolałem towarzystwo młodszych od siebie. Złośliwi powiedzą, że z uwagi na poziom intelektualny, a ja powiem, że w sumie racja. Bo choć jestem dawno po tej nieszczęsnej trzydziestce, nadal trochę we mnie z gówniarza.

    Nasza generacja

    Podobno takie jest to nasze pokolenie. Podobno młodzi dorośli niechętnie dorastają. Gazety biją na alarm. Socjologowie rwą włosy z głowy. Zmiana pokoleniowa jest kolosalna. Tacy na przykład nasi rodzice po dwudziestce byli już po ślubie, mieli dzieci, własne mieszkania, pracę i w gruncie rzeczy stabilną perspektywę życia na najbliższe kilkadziesiąt lat. My co najwyżej mamy tytuł magistra jakiegoś nieszczególnie ważnego kierunku, za sobą kilka nieudanych związków, profil na Tinderze, mieszkanie ze współlokatorem, abonament na Netflixie i pracę, którą wymienimy szybciej niż ulubione jeansy.

    Ktoś kto spojrzy na nas z boku stwierdzi, że brakuje nam dojrzałości, że niewiele nas obchodzi, że podchodzimy do życia zbyt lekko i beztrosko. Zamiast rodzić dzieci mamy psy lub koty, zamiast się ustatkować oszczędzamy na wyprawy do dalekich krajów. Zamiast oczywistej codzienności wolimy szukać wrażeń, a zamiast planowania dalekiej przyszłości wybieramy przyjemność tu i teraz.

    Stereotyp dorosłości przestał do nas pasować.

    beach
    Photo by Artem Beliaikin on Unsplash

    Każda generacja kiedyś ustępuje miejsca innej

    Lecz przecież było tak już nie raz. Starsze pokolenia zawsze głośno utyskują na te młodsze, że brak im odpowiedzialności, że za dużo chcą brać od życia i za mało przejmują się przyszłością. Tak jest zawsze. Kiedy jesteś młody nie musisz się martwić o przyszłość bo masz jej przed sobą cały ocean, ale kiedy się starzejesz zaczynasz liczyć każdą jedną chwilę. Kiedy chwil zaczyna brakować patrzysz na tych, którzy mają ich jeszcze pod dostatkiem i gniewasz się, bo wydaje ci się, że młodzi je tylko marnują. Zapominasz że marnowałeś tak samo. Że to marnowanie było najlepszym czasem twojego życia.

    Jednak jest trochę prawdy w tym, że w pokoleniu, ludzi drugiej połowy lat 80. i roczników lat 90. zaszła zmiana, której dotąd nie było. Skostniała dorosłość roztrzaskała się o wszechobecną tymczasowość. Zabrakło fundamentów, na których można by twardo oprzeć przyszłość. Praca nie jest niczym pewnym, związki przestały być na całe życie, a wynajmowane mieszkania, nie trzymają już w jednym miejscu. Niczego nie mamy na stałe, niczego nie możemy być pewni, a mimo wszystko żyjemy i potrafimy się w tej niepewności odnaleźć jak nikt inny.

    Dotykamy prostej prawdy

    Mamy po 30 lat i czujemy się gówniarzami. Ostatnio rozmawiałem o tym z moją N. Ona mówiła, że to dobrze, a ja się nadal zastanawiam czy aby na pewno. Bo gdzieś z tyłu głowy ciągle mam, że człowiek powinien kiedyś zmądrzeć, zacząć się porządnie ubierać, w marynarki i skórzane buty, kupić dobry samochód i przestać się zajmować tymi wszystkimi głupotami, które poważnym ludziom zwyczajnie nie przystają. Tak mówią mądre głowy, które już coś przeżyły. Tylko że mnie z taką dorosłością wcale nie jest jakoś po drodze.

    Czasem myślę, że wywodzę się z pokolenia starych dzieci, ludzi którzy zamienili teczkę na deskorolkę a marynarkę na słoneczne okulary. I mimo wszystko dobrze mi z tym, bo to nasze pokolenie chociaż pogubione w życiu jak żadne inne przed nim, dotyka w tym wszystkim jakiegoś sedna, prostej prawdy, że cokolwiek robisz, jakikolwiek jesteś i jakkolwiek żyjesz, możesz robić to po swojemu w nosie mając głosy oburzonych, bo za mało mamy czasu w życiu, żeby marnować je na spełnianie czyichś oczekiwań.

     

    Photo by Matúš Kovačovský on Unsplash

    Podobne posty

    Maniac

    Maniac

    Październik 21, 2018

    O mnie

    IMG_20170418_132cvd328_783
    Troper

    Mam na imię Kuba i piszę tu o wszystkim co mnie dręczy, ciekawi, co mnie zaskakuje ale też daje do myślenia. Nie mam telewizora ani radia bo nie lubię. Lubię poniedziałki i brzydką pogodę. Nie boję się pająków. Robiłem wielokrotnie zeza i mi nie zostało.

    Instagram

    Archiwum

    ×